على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3844
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
زد فلان را بعصا . ودن ( vadan ) م . ع . ودنت المراة تودن ودنا ( از باب سمع ) : فرزند لاغرزاد آن زن . ودناكسى ( vadn ksi ) ا . ع . بلغت مراكش : نوعى از انجير سپيد بسيار لذيذ . ودوت ( vadut ) ا . پ . قهر و خشم . ودود ( vadud ) ص . ع . دوست و بسيار با محبت مذكر و مونث در وى يكسان است . ودود ( vadud ) ا . ع . از اسمهاى خداى تعالى جل شانه مىباشد . ودوق ( vaduq ) ص . ع . فرس ودوق : ماديان آزمند گشن . و كذلك : اتان ودوق : خر ماده آزمند گشن . ودوق ( vaduq ) م . ع . ودق ودقا و ودوقا . ر . ودق . ودوك ( vaduk ) ص . ع . دجاجة ودوك : ماكيان فربه چربشدار . وده ( vadh ) م . ع . ودهه عن الامر ودها ( از باب ضرب ) : بازداشت وى از آن كار و برگردانيد . وده ( vadah ) م . ع . وده عن الامر ودها ( از باب سمع ) : برگرديد از آن كار . ودهاء ( vadh ' ) ا . ع . زن خوش رنك با اندكى سپيدى . ودى ( vady ) ا . ع . آب ستبر سپيدى كه پس از بول خارج مىگردد . ودى ( vady ) م . ع . وديت القتيل دية و وديا و ودية ( از باب ضرب ) : خون بهاى كشته را دادم . و در امر از آن مىگويند : دفلانا و در حالت وقف مىگويند : ده و در تثنيه : ديا و در جمع : دو فلانا . و ودى الامر : نزديك گردانيد آن كار را . و ودى البعير : نره فرو رها كرد آن شتر تا بول كند و يا گشنى نمايد . و كذلك : ودى الفرس . و ودى الشئ : روان گرديد آن چيز . و ودى الرجل وديا : ودى انداخت آن مرد . ودى ( vad ) ا . ع . هلاك و تباهى و خونريزى . يق : اصابه الودى . ودى ( vadiyy ) ا . ع . ودى و آب غليظ سپيد كه پس از بول برآيد . و نهال ريزه خرمابن . ودية ( vadiyyat ) ا . ع . واحد ودى يعنى يك نهال ريزه خرمابن . وديد ( vadid ) ص . ع . دوست . ج : اودا و اوداد و وددا . وديس ( vadis ) ا . ع . گياه خشك و پژمرده . وديع ( vadi ' ) ص . ع . تنآسان و آرميده . وديع ( vadi ' ) ا . ع . عهد و پيمان . ج : ودايع . و اسب آسايش و آساينده . وديعة ( vadi'at ) ا . ع . زنهار و امانت . ج : ودايع . و از اعلام است . وديعت ( vadi'at ) و وديعه ( vadi'e ) ا . پ . مأخوذ از تازى - امانت و زنهار و هر چيزى كه به كسى بسپارند و در نزد وى امانت گذارند . و باران زيرا كه با بر سپرده شده . و رعيت زيرا كه بپادشاه سپرده شده . و وديعت حيات سپررن : تسليم جان كردن و مردن . وديفة ( vadifat ) ا . ع . مرغزار سبز علفناك . وديق ( vadiq ) ص . ع . فرس وديق : ماديان آزمند گشن . و اتان وديق : ماده خر آزمند گشن . وديقة ( vadiqat ) ا . ع . سختى گرما . و جايى كه در آن تره و سبزى بود و جاى گياهناك . وديك ( vadik ) ص . ع . رجاجة . وديك : ماكيان فربه چربشناك . وديكة ( vadikat ) ص . ع . نعجة وديكة : ميش فربه چربىدار . و كذلك : رجاجة وديكة . وديكة ( vadikat ) ا . ع . آرد بچربى آميخته مانند حريره ساخته . ودين ( vadin ) ص . ع . شئ ودين : چيز تر و چيز خيسانيده شده . وذأ ( vaz ' ) م . ع . سخن نابايست و مكروه . وذأ ( vaz ' ) م . ع . وذاه وذأ ( از باب فتح ) : عيب كرد او را . و حقير گردانيد . و بانك بر زد بر آن . و ذئت العين : كند و خيره شد بينايى چشم . وذاب ( vez b ) ا . ع . شكنبهها و رودهها ، واحد ندارد . و دستههاى راويه و گوشههاى آن . و رودههايى كه در آنها شير مىريزند تا فورا منجمد گردد . وذأة ( vaz'at ) ا . ع . بيمارى و عيب و علت . يق : مابه وذأة : در آن عيب و علتى نيست . وذاة ( vaz t ) ا . ع . آنچه بدان رنج و سختى كشند . وذاح ( vaz h ) ا . ع . زن فاجر و بدكارى كه از بندهء خود پيروى كند . وذارة ( voz rat ) ا . ع . آنچه را كه درزى در برش جامه دور مىاندازد و تريشههاى درزى . وذاع ( vez ' ) ا . ع . آبى كه بر سطح زمين روان گردد . و هر چيزى كه به روى سنك صاف بزرك روان شود .